Moja recenzja książki pt. „Jedz zgodnie ze swoją grupą krwi. Cztery grupy krwi, cztery diety” Peter D’Adamo

Autor książki zgłębiał badania swojego ojca właśnie nad korelacją grupy krwi a dietą. Z jego licznych doświadczeń wynika, że to nie tylko korelacja lecz związek przyczynowo-skutkowy. Mnie przekonuje zawartość książki, gdyż produkty opisane jako szkodliwe dla mojej grupy krwi rzeczywiście mi szkodzą. Skonsultowałam się również z osobą o innej grupie krwi niż moja i również potwierdziła, że źle się czuje po produktach wskazanych przez autora jako trujące dla niej.

Kiedyś wyśmiewałam i lekceważyłam teorię zależności diety od grupy krwi, ale po lekturze tej książki zmieniłam zdanie i zamierzam sięgnąć również po pozycje innych autorów aby zgłębić temat.

Autor twierdzi, że grupa krwi ma związek z osobniczą podatnością na choroby, intensywnością wysiłku fizycznego, osobowością (propagatorem powiązań grupy krwi z osobowością był Toshitaka Nomi i jego ojciec).

Cellulit lokalnym magazynem otorbionych tłuszczem i wodą toksyn

Wiadomo, że grudkowata powierzchnia np. ud albo pośladków to cellulit, czyli nierównomierne rozłożenie tłuszczu, ew. także nagromadzona woda w tkankach tych rejonów ciała. Ze źródeł informacji o przyczynach powstawania cellulitu wyczytasz, że mogą nimi być zaburzenia hormonalne, brak ruchu, siedzący tryb życia, noszenie obcisłych ubrań.

Czy nierównomierne rozłożenie tłuszczu bierze się z braku ruchu? Nie przekonuje mnie ta teoria, bo jak siedzisz, to całą sobą, a nie tylko udami i pupą. Jeśli cellulit miałby powstawać od braku ruchu, to występowałby na całym ciele, a nie tylko lokalnie. Poza tym są tacy, co mało się ruszają a cellulitu nie mają, nawet nie mają nadwagi, albo są nawet chorobliwie wychudzeni.

Moja recenzja książki pt. „Mgła mózgowa” Mike Dow

Podtytuł tej pozycji brzmi „Skuteczny program na radykalną poprawę koncentracji i wzmocnienia pamięci”. Moim zdaniem autor powierzchownie potraktował temat. Co prawda ujmuje wszystkie aspekty dotychczas poznane jako te wpływające na mózg, ale są to opisy lakoniczne, porady mało profesjonalne. Ot, takie to czytadło dla amatorów tematu, dla tych co dopiero dowiadują się, że to co jemy wpływa na koncentrację.

Z ciekawszych informacji zawartych w książce, które subiektywnie wybrałam, jest m.in. ta głosząca, że nadmiar kortyzolu hamuje neurogenezę, czyli odnowę komórek mózgowych. A jak wiadomo czym mniej komórek mózgowych, tym gorsze zdolności poznawcze czyli otępienie. Do tego jeśli występuje niski poziom serotoniny, to wtedy zwiększa się ochota na jedzenie produktów mącznych i słodkich, generalnie węglowodanów.