Nie rozumiem wszystkiego, co jest w niej napisane, ale czuję, że jest to to, czego ludzie w życiu szukają. Książka jest o odnalezieniu spokoju, siebie, swojej prawdy, wyciszeniu. Nie ma tam prostych (prostackich?) porad typu ‘codziennie siedź w kuckach przez 5 minut, a będziesz oświecony’, albo ‘rzuć wszystko i wyjedź w Bieszczady’, bo to nie to przybliża nas w życiu do odkrycia swojej drogi i rozwiązania życiowej zagadki, którą każdy ma swoją.
Autorka zaczęła praktykować zen po 40. roku życia. Zawsze
jest dobry moment aby zabrać się za siebie, zrobić porządek ze swoim życiem.
Praktyka zen to akceptacja, medytacja, siedzenie, uspokojenie myśli, nic nierobienie. Czy jesteś w stanie nic nie robić, nie myśleć o niczym, niczego nie dotykać, siedzieć nieruchomo w ciszy przez chociażby pół minuty? Może potrafisz. Zdaje się, że aktualnie dotyczy to mniejszości.


