Dyskryminacja u fryzjera

O dyskryminacji aktualnie najczęściej mówi się w kontekście dysproporcji w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn na tych samych stanowiskach. Także pobrzmiewają zarzuty genderowania dzieci, czyli podsuwania dziewczynkom lalek, różowych ciuszków, fidrygałków, a chłopcom piłki nożnej, klocków, samochodzików, niebiskich ubranek. Niektórzy nadal oczekują od dziewczyn, kobiet uległości, subtelności, delikatności, opiekuńczości, skromności, a od chłopaków i mężczyzn niezłomności, opanowania, decyzyjności, twardości charakteru.

Każdy niech zachowuje się jak chce, aby spędził życie radośnie, wygodnie, zamiast we frustracji i poczuciu zmarnowania czasu. Jeśli jesteś sobą na co dzień i nie udajesz kogokolwiek innego, to gratuluję i tak trzymaj.

Moja recenzja książki pt. „Siła spokoju. Droga miłującego pokój wojownika” Dan Millman

Co najmniej kilkanaście książek napisanych w takim stylu już przeczytałam. Jest to opowieść o mistrzu i uczniu. Z jakiś względów mistrz chce nauczać młodszego od siebie, a ten mimo niedogodności z tym związanych coraz wraca do mistrza i prosi o więcej.

Mistrz jest doświadczony przez życie, wyciągnął wnioski, chce się nimi dzielić. Przeszedł wewnętrzną przemianę, wie jakie błędy popełnił, nie obwinia otoczenia za swoje potknięcia. Żyje w ascezie z wyboru. Jest wegetarianinem, momentami weganinem. Twierdzi, że nasze reakcje są wyuczone, a złe emocje sprowadzają nas na niewłaściwe tory. Dlatego jest zwolennikiem wypracowania nowych nawyków, bycia szczęśliwym bez powodu, co jest okupione trudnymi wyrzeczeniami, doświadczeniami, w których dostrzega lekcję, a nie znój.

Otoczeni przez żarcie

Byłam w kinie, gdzie większość publiczności coś jadła zakupionego w barze przy wejściu i był to popcorn, albo jakieś chipsy maczane w sosie, albo śliwki w czekoladzie, albo draże, a wszystko popijane słodkimi gazowanymi farbkami. Była to późna pora, bo film zaczynał się o g. 20:15. Zdziwiłam się, że aż tyle ludzi opycha się na noc to takim śmieciem.

40 lat temu jak byłam dzieckiem i poszłam z mamą do kina, to można tam było kupić co najwyżej bilet na seans. Na widowni nikt niczego nie jadł i nie pił. Nie było wtedy maszyn wendingowych, sklepów otwartych od białego rana do późna wieczór przez 7 dni w tygodniu, nie było foodtracków, w których dostępne są wysokoprzetworzone i wysokowęglowodanowe wytwory ludzkiej myśli technologicznej.